هرگز حدیث حاضر غایب شنیده ای؟
                من در میان جمع و دلم جای دیگرست

از پل های زیادی پریده ام

در رودخانه های بسیاری غرق شده ام

بارها

شاخ به شاخ شده ام با زندگی

بارها

گلوله خورده ام

و بارها

مرده ام

عشق

از من یک بدل کار حرفه ای

ساخته است

جز تو که پر میدهی تا بپرانی مرا

پ.ن.نمیدونم این از کی هست ولی  به نظرمن خیلی  قشنگ بود

نازی : تشنته ؟ آب می خوای ؟

من : کاشکی تشنه ام بود .

نازی : گشنته ؟ نون می خوای ؟

من : کاشکی گشنه ام بود .

نازی : په چته دندونت درد می کنه ؟

من : سردمه !

نازی : خوب برو زیر لحاف .

من : صد لحافم کممه !

نازی : آتیشو اَلو کنم ؟

من : می دونی چیه نازی ؟

تو سینه قلبم داره یخ می زنه

اون وقتش توی سرم

کوره روشن کردند.

سردمه !

مثل آغاز حیات گل یخ . . . . .

از : حسین پناهی

گرفته بودند!

دیوار،

 شرمسار در گوش موش های همسایه زمزمه می کرد:

کوتاهی از من بود...

کوتاهی از من بود   

چقدر بده که نتونی بگی چته

چقدر بدتره که وانمود کنی

هیچی ات نیست

براي اين ناخن شكسته

كاري كنم

واي به حال

آن‌چه مي‌شكند در من